|
Türkiye`de insanlar 33 farklı yöntemle evleniyor...
Türkiye `nin evlilik profilini çıkaran Atatürk Üniversitesi (A.Ü.) Kazım
Karabekir Eğitim Fakültesi Türkçe Bölümü Öğretim Üyesi Yard . Doç . Dr.
Lütfü Sezen , çalışmasını `Türkiye `de Evlenme Biçimi` ismiyle
yayınladı. Büyük kentlerde ağırlıklı olarak tanışarak evlilik tercih
ediliyor. Gelenekselliğin ağır bastığı yörelerde ise eşler daha çok
birbirini tanımadan dünya evine giriyor. İnsan hayatının en önemli geçiş
dönemlerinden biri olarak bilinen evlilik, kültürel ve sosyal
değişimlere paralel olarak çeşitleniyor. 33 çeşit evliliğin
olduğunu tespit eden Sezen , bu evliliklerin çoğunda kadına söz hakkı
verilmediğini ifade ederek, en yaygın evlenme biçiminin görücü usulüyle
yapıldığını aktarıyor. Evliliğin günümüzde çeşitliliğinin de arttığını
kaydeden Yard . Doç . Dr. Sezen evliliğin değer yargılarına, sosyal ve
ekonomik yapıya, kırsal ve kentlerdeki yaşam biçimlerine göre farklılık
gösterdiğini dile getiriyor. Çalışmaya göre Türkiye `de
yapılan bazı evlilik çeşitleri: Görücü usulü: Bu
evlenme biçiminde kız seçme evlenecek gencin annesi-babası veya diğer
yakınları tarafından başlatılıyor. Gencin kızı beğenmesi yeterli
değildir. Diğer aile bireylerinin de onayını alması gerekir.
Kız kaçırma: Sosyo-ekonomik ve diğer sebeplerle en çok kız
tarafının engellemesiyle ortaya çıkar. Damat, kızla anlaşarak kızı
kaçırır. Başlık parası karşılığında evlenme:
Başlık evlenecek gencin kız tarafına belli bir para veya mal vermesi
karşılığında yapılan evliliktir. Oturarak alma
evlilik: Kızın oğlan evine gidip oturması durumuna denir. Kütahya ,
Sivas , Kastamonu yörelerinde görülür. Baş örtüsü
kaçırma: Yerel adı `dezmal` olan bu adete göre bir kızın
başörtüsünün kaçırılması o kızın iffetinin bozulduğunun göstergesidir.
Oğlan tarafı kız ailesiyle anlaşmak zorundadır, aileler arası çatışma
çıkabilir. Beşik kertme: Çocukların henüz
beşikteyken çocuklara kertme (işaret) vurarak çocukların haberi olmadan
onları nişanlamalarıyla yapılıyor. Taygeldi evlilik:
Dul kadının eski kocasından olan çocuklarını da alarak dul bir erkekle
yaşamasından doğan evliliğe denir. Kadının yanında getirdiği çocuklara
`Taygeldi` denir. Kuma getirme: Bu adette kısır
ya da erkek çocuğu olmayan ilk kadın kuma gelen kadının yanında ikinci
plana düşmemek için ikinci kadını kendisi bulur. Bu şekilde gelen kadın
kendisine `kayınvalide` gözüyle bakar. Berdel
(bedel): Başlık sorununu ortadan kaldıran bu evlilik biçimi
ailelerin karşılıklı olarak hem kızlarını hem de oğullarını birlikte
evlendirmeleri suretiyle gerçekleşmektedir. İç
güveyi: Erkek çocuğu olmayan, ekonomik durumu iyi bazı aileler kızı
dışarı verme yerine damadı `iç güveyi` olarak eve almaktadır.
Hileli evlilik: Emekli Sandığı , SSK ve Bağ -Kur`dan emekli yaşlı
erkeklerden dul olanlarının maaşının öldükten sonra bir yakını
tarafından alınması için başvurulan evliliktir. Kan
parası karşılığı evlenme: Öldürülen kişinin kan bedeli olarak
verilen kızla yapılan evliliktir. Tanışıp anlaşarak
evlenme: Kız ve erkeğin belli bir süre arkadaşlık yaparak birbirini
iyice tanıdıktan sonra evlenmesidir. İstifa evliliği:
Muvazzaf askerlerin istifa edebilmek için ahlaki durumu düşük kadınlarla
evlenerek müstafi (istifa etmiş) sayılmak maksadıyla yaptıkları
anlaşmalı evlilik. |